«گروهی از امت من خروج خواهند کرد، آنان قرآن می­خوانند، چنان­که خواندن شما در برابر آن چیزی نیست و نماز شما در برابر نماز آنان هیچ است و روزه شما در برابر روزه آنان ناچیز است.
چنان قرآن می­خوانند که گویا قرآن برای ایشان است. حال آنکه قرآن علیه آنان است.
نمازهایشان از استخوان گردن ایشان بالاتر نمی­رود. چنان از اسلام می­رمند که تیر از چله کمان می­جهد.
ای کاش هواداران و پیروانشان می­دانستند پیامبرشان درباره ایشان چه گفته است.»
و این خطبه­ای است از رسول خدا (ص) که امیرالمومنینش، روایت می­کند.

با خواندن این خطبه به فکر می­روم ... چه می­شود که آن مسلمانان به اینجا می­رسند ... حال آنکه حجت خدا را حاضر در برابر خویش دارند ... آنان را چه می­شود که با این ایمان سخت، دل پیامبر و امامشان را به درد می­آورند .. تا جایی که شمشیر تیز می­کنند، قرآن بر نیزه می­کنند و قرآن ناطق را نمی­بینند .. گویی پرده­ای در برابر چشمانشان کشیده شده که جز باطل خویش، جز جهل خویش و جز نادانی خویش نمی­بینند ..
آنان که زمان پیامبر را درک کرده بودند به این درجه از تباهی رسیدند .. وای بر ما که از انوار خورشید حقیقت، دور مانده­ایم ..

 بارالها .. قسمت می دهیم به این شبها و روزها .. به این شبهای قدر که ملائک دسته دسته به زمین می­آیند و تقدیر بندگانت رقم می­خورد .. ما را از گمراهی و تیرگی نجات ده..

خدایا .. دلهایمان سرد شده .. گرمی می­خواهیم .. گرمایی از جنس نور .. عدل .. آزادی .. ابرهای غیبت را از چهره خورشید مهر برگیر ...

تو راه که میومدم به دونه دونه ی اتفاقاتی که افتاده فکر میکردم.

به کارهایی که باید انجام بدم. کارهایی که مونده و اونایی که عقب افتاده و باید راه چاره ای براشون پیدا کنم ذهنمو پر کرده بود.

جرقه ای در گوشه ذهنم زد که کجای کاری پسر جان! امروز میلاد کریم اهل بیت امام حسن مجتبی است، هر وقت این بزرگواران رو نداشتی باید زانوی غم بغل کنی و کاسه چه کنم چه کنم دستت بگیری!

میدانی کریم کیست؟!

الکریمُ کثیر الخیر و دائم النفع

کریم کسی است که قبل از آنکه از او سوال کنی می بخشد و عطا می کند.

اما مگه امام حسن یا این خاندان خاندان کرم نیستند؟! اصلا امام هادی علیه السلام خاندان خودشان را این طور به ما معرفی میکنند که: عادتکم الاحسان و سجیتکم الکرم...

پس چرا من همه اش فکر می کنم کرامتی ندیدم!؟

دوستی شعری برایم از صائب تبریزی خواند:

ندهد فرصت گفتار به محتاج کریم

گوش این طایفه آواز گدا نشنیده است

کل نکته همین جاست...

آواز گدا نشنیده است... گر گدا کاهل بود تقصیر صاحب خانه چیست؟!

آنقدر خودمو درگیر کردم که از خیلی چیزها دور شدم...

افتادگی آموز اگر طالب فیضی

هرگز نخورد آب زمینی که بلند است

حالا

با دلی شکسته

دستی خالی

زبانی تشنه

دهانی خشک و گرسنه به خانه ی کریم اهل بیت می رویم و دستانمان را دراز می کنیم و گدایی می کنیم....

یا حسن بن علی ایها المجتبی

یابن رسول الله

یا حجه الله علی خلقک، انا توجهنا و استشفعنا و توسلنا بک الی الله و قدمناک بین یدی حاجاتنا

یا وجیها عندالله اشفع لنا عند الله...

یا کریم اهل بیت

به ما گفته اند: کریمان با بدان هم بد نکردند

کسی را از در خود رد نکردند

اگر شکسته دل می خرید، دلشکسته ایم

اگر خسته می پذیرید، ما سخت خسته ایم...

ما به گوشه ی چشمتان چشم امید بسته ایم...

حالا این دست خالی ما و این هم کرم شما...

میلادتان مبارک باشد آقا.

رمضان فرصتي است تا دل با گل صميمي تر شود،آري معجزه بهاري رمضان در تمام زواياي زندگي ثبت شده است تا آن جا كه خواب چشم ها به

گلبرگ زيباي عبادت شكوفا و نفس هاي سرشار از امساك عاشقانه به دانه هاي نوراني تسبيح بدل مي شود. آنگاه مي توان در هر لحظه يك دانه

بلورين ذكر در صحراي سينه كاشت تا باز در هواي پيرامون فضاي ملكوت رشد كرد...

اي مهربانم! سوگند به تو كه ما ستاره هاي خاموشيم اگر از آفتاب فضلت بر جانمان نتابي...

اي مهربانم! در اين ماه مبارك به مهماني تو آمده ايم، پس آيينه هاي فطرتمان را در غبار جهل و نا آگاهي مپسند...

يك الف بعد هم سه تانقطه؛

شب هاي انتظار، شب هاي بيداري روح از فراموشي است تا از پيله خودمان بيرون بياييم و رهاي رها تا تحقق وعده ي خدا مراقب دلمان باشيم.

مولا جان! با ضرب آهنگ پيش از افطار ، نام تو روي لبهاي خشكيده مان جاري مي شود و باز سوأل هميشگي؛

اين حكايت دلتنگي ما و تو كي تمام مي شود؟...